Ρεικι: Η ανεξάντλητη, κοσμική ενέργεια της ζωής

Τι είναι το Ρέικι
Το Ρέικι είναι μια μορφή πρακτικής θεραπείας, μία τεχνική που έχει τις ρίζες της στην Ινδία και στην Ανατολή. Το Ρέικι θεωρείται ότι εξασκείται από τους ανθρώπους εδώ και χιλιάδες χρόνια, πριν ακόμη την γέννηση του Χριστού και του Βούδα. Ωστόσο, η αρχική γνώση του Ρέικι χάθηκε στα βάθη των αιώνων, καθώς μεταφέρονταν προφορικά από στόμα σε στόμα και από γενιά σε γενιά. Οι δυνατότητες ελέγχου της συμπαντικής ζωτικής ενέργειας ανακαλύφθηκαν ξανά από τον Μοναχό Dr. Mikao Usui, ο οποίος έδωσε στην τεχνική το όνομα Ρέικι. 

Η λέξη Reiki είναι σύνθετη λέξη και αποτελείται από δύο ιαπωνικές λέξεις: 
  • Από τη λέξη Rei που σημαίνει παγκόσμιο και πανταχού παρόν. Σημαίνει επίσης την πνευματική αφύπνιση καθώς και τη σοφία του Θεού ή του ανώτερου εαυτού
  • Από τη λέξη Ki που σημαίνει ζωτική ενέργεια. Το Ki είναι η ουσία της ψυχής και εγκαταλείπει το σώμα όταν ο άνθρωπος πεθάνει. 
Σε πρακτικό επίπεδο, το Ρέικι αποτελεί μια μορφή θεραπείας και μάλιστα ολιστικής καθώς ενεργεί σε τρία επίπεδα: στο φυσικό σώμα, στο νου και στο πνεύμα. Για την ακρίβεια ο θεραπευτής δεν χρειάζεται να έχει ειδικές ικανότητες καθώς το μόνο που χρειάζεται να κάνει είναι να λειτουργήσει ως ενδιάμεσος, ως κανάλι διοχέτευσης της ενέργειας. Το Ρέικι, διοχετεύεται εκεί όπου υπάρχει ανάγκη και ενεργοποιεί τις έμφυτες δυνατότητες που έχει κάθε άνθρωπος για θεραπεία.

Θεωρίες κατανόησης του ανθρώπινου νου

Το ζήτημα του ανθρώπινου νου και κυρίως ο τρόπος που μαθαίνει και εξελίσσεται έχει απασχολήσει επιστήμονες και φιλοσόφους εδώ και πολλές δεκαετίες ενώ πολλές απόψεις έχουν διατυπωθεί κατά καιρούς. Ο Jerome Bruner, ένας από τους σημαντικότερους Αμερικανούς ψυχολόγους, υποστήριξε ότι υπάρχουν δύο βασικές οπτικές που επιχειρούν να εξηγήσουν τον τρόπο που λειτουργεί ο νους. 
  • η υπολογιστική οπτική (computational view of mind) και 
  • η πολιτιστική οπτική (cultural view of mind). 
Υπέρ της υπολογιστικής οπτικής του νου συνηγόρησαν οι περισσότερες θεωρίες μάθησης από τον εμπειρισμό μέχρι τον μπιχεβιορισμό. Σύμφωνα με τη συγκεκριμένη οπτική ο νους είναι ένας άγραφος πίνακας πάνω στον οποίο εγγράφεται (αποθηκεύεται και οργανώνεται) η γνώση ενώ το άτομο, ανάλογα με τις ανάγκες τους, την ανακαλεί. Η διαδικασία της μάθησης έχει μία μόνο κατεύθυνση από το δάσκαλο προς το μαθητή και από το περιβάλλον προς το νου. 

Η πολιτιστική οπτική ωστόσο θεωρεί ότι τίποτα δεν είναι απαλλαγμένο από το πολιτιστικό περιβάλλον, χωρίς ωστόσο ο νους να είναι ένας απόλυτος καθρέφτης του πολιτισμού. Τα άτομα κατασκευάζουν νοήματα ακολουθώντας τους κανόνες και τις αξίες τους πολιτιστικού πλαισίου, τίποτα ωστόσο δεν είναι μονοσήμαντο. Τα άτομα επίσης δεν σκιαγραφούνται ως παθητικοί δέκτες γνώσης και πληροφορίας και ο πολιτισμός δεν θεωρείται ότι συνιστά ένα απόλυτα σαφές και αμετάβλητο πλαίσιο. Υπό το πρίσμα της πολιτιστικής οπτικής του νου, τόσο ο πολιτισμός όσο και τα άτομα βρίσκονται σε συνεχή αλλαγή ενώ η μάθηση αποτελεί μια διαδικασία διαπραγμάτευσης μεταξύ ατόμων και πολιτιστικού πλαισίου. 

Μια παρόμοια διάκριση των θεωριών που έχουν αναπτυχθεί για τον τρόπο που λειτουργεί ο νους σκιαγράφησε και ο Eric Bredo. Πιο συγκεκριμένα υποστήριξε ότι ο νους αντιμετωπίζεται με τους εξής τρόπους:
  • Ως επεξεργαστής συμβόλων (symbol proccessing)
  • Ως τοποθετημένος (situated) μέσα σε ένα πλαίσιο.
Υπό την οπτική του επεξεργαστή συμβόλων, ο νους αντιμετωπίζεται ως ένας δέκτης που αποθηκεύει σύμβολα στη μνήμη. Όταν το άτομο αντιμετωπίζει ένα πρόβλημα αναζητά στη μνήμη εκείνα τα σύμβολα που θα του επιτρέψουν να αναπαραστήσει το πρόβλημα και στη συνέχεια να το επιλύσει. Ωστόσο, υπάρχουν διαφορές μεταξύ των θεωριών κυρίως στο κομμάτι της μάθησης των συμβόλων. Μερικές θεωρίες υποστηρίζουν ότι ο νους είναι ένας παθητικός δέκτης πληροφοριών ενώ κάποιες άλλες σκιαγραφούν τη μάθηση ως μια διαδικασία οικοδόμησης γνώσης όπου ο μαθητής δημιουργεί το νόημα μέσα από την εμπειρία. Ο Bredo σημειώνει ότι η οπτική του επεξεργαστή συμβόλων αποδέχεται την ύπαρξη των εξής τριών διπόλων: Γλώσσα- Πραγματικότητα (Τα σύμβολα αποτελούν καθρέφτες της πραγματικότητες), Σώμα- νους (Η σκέψη είναι ανεξάρτητη από τις δράσεις του σώματος), Άτομο- κοινωνία (η μάθηση είναι καθαρά ατομική υπόθεση).

Προς το τέλος του 20ου αιώνα, εμφανίστηκαν κάποιες ριζοσπαστικές θεωρίες που επιχειρούσαν να εστιάσουν στον κοινωνικό χαρακτήρα της γνώσης και να γεφυρώσουν το χάσμα μεταξύ ατόμου και κοινωνίας. Οι συγκεκριμένες απόψεις συνθέτουν τις αποκαλούμενες "θεωρίες οικοδόμησης της γνώσης". Η μάθηση στις θεωρίες αυτές δε μεταδίδεται, αλλά είναι μια διαδικασία προσωπικής κατασκευής της γνώσης η οποία κατασκευάζεται πάνω σε προγενέστερες γνώσεις (οι οποίες φυσικά τροποποιούνται κατάλληλα ώστε να συζευχθούν με τη νέα γνώση). Σημαντικό ρόλο δηλαδή στις θεωρίες οικοδόμησης της γνώσης παίζει το ίδιο το άτομο. Κυριότεροι εκπρόσωποι των συγκεκριμένων θεωριών είναι ο J. Piaget, o S. Papert, ο R. Gagne, ο A. Newell, ο H. Simon, ο Boyle, ο J. Bruner, ο A. Bandura, ο L. S. Vygotsky, o J. Dewey. 

Τις τελευταίες δύο δεκαετίες ξεπήδησαν μερικές ακόμη πιο ριζοσπαστικές απόψεις για τη μάθηση, όπως για παράδειγμα η θεωρία της δράσης (action theory) του Lev Vygotsky. Σύμφωνα με τη θεωρία της δράσης το νόημα δημιουργείται μέσα από τη συμμετοχή του ατόμου στην κοινωνική δράση. Η οπτική αυτή θεωρεί ότι η ιδέα δεν είναι προϊόν ενός ατομικού νου αλλά αντίθετα διαχέεται. Η γνώση δεν είναι μια διαδικασία μεταφοράς πληροφοριών από τον γνώστη προς το μαθητευόμενο αλλά μια συμμετοχή σε πολιτιστικά αυθεντικές δραστηριότητες. Το δίπολο πρόβλημα- λύση δεν είναι ατομική υπόθεση αλλά ομαδική. Άλλωστε τα προβλήματα δεν υπάρχουν σε κάποιο επίπεδο αλλά προκύπτουν βιωματικά μέσα από τη δράση. Εισάγεται επίσης η έννοια του διλήμματος ως μια κατάσταση που αναδύεται καθώς προχωρά η δράση ενώ ο λύτης εμπλέκεται συναισθηματικά στην επίλυσή του. Επιπλέον, το δίλημμα δεν επιδέχεται μονοσήμαντη απάντηση ούτε ολότελα ικανοποιητική λύση (Lave, 1988 αναφέρεται στο McCormick & Murphy, σελ.6). 

Υπό την οπτική λοιπόν του νου ως επεξεργαστή συμβόλων η μάθηση αντιμετωπίζεται ως μια διαδοχή των εξής σταδίων α) Το άτομο σχεδιάζει τις πράξεις του, β) Ελέγχει τα αποτελέσματα των στρατηγικών του, γ) αξιολογεί και αναθεωρεί τις στρατηγικές του. Αντίθετα υπό την οπτική του τοποθετημένου νου, η μάθηση και ο σχεδιασμός αποτελούν δυναμικές διαδικασίες, οι οποίες προηγούνται τις δράσης αλλά είναι ταυτόχρονα και το αποτέλεσμά της. Με άλλα λόγια η γνώση και η δράση, ο νους και το περιβάλλον βρίσκονται σε συνεχή συνδιαλλαγή και το ένα κινητοποιεί το άλλο. Η δράση ωστόσο δεν είναι μια απλή κοινωνική επαφή καθώς τοποθετείται τόσο στο κοινωνικό όσο και στο φυσικό επίπεδο. 

Συνεπώς η γνώση δεν βρίσκεται στο μυαλό του ατόμου αλλά στη δράση. Επίσης οι δεξιότητες και οι γνώσεις δε θεωρούνται ούτε έμφυτες ούτε επιτεύγματα ενός και μόνο ατόμου αλλά μια κοινή κατάκτηση. Τέλος το αντικείμενο και το πρόβλημα της μάθησης δεν αντιμετωπίζεται ως κάτι στατικό που επιδέχεται μοναδικές απαντήσεις αλλά μια δυναμική, συνεχώς εξελισσόμενη κατάσταση. 

Εισαγωγή στην ανθρωπολογία

Ανθρωπολογία, ονομάζεται η επιστήμη της μελέτης των ανθρώπων σε όλες τις εκφάνσεις τους, δηλαδή ως βιολογικά αλλά και ως κοινωνικά πλάσματα. Καθώς ο άνθρωπος είναι πολυσύνθετο ον το αντικείμενο της ανθρωπολογίας είναι ευρύτατο και μπορεί να περιλαμβάνει τη μελέτη του ανθρώπινου DNA, τη γλώσσα, τις ασθένειες, τη συγγένεια κ.ά.

Ένα ερώτημα που ταλανίζει, όχι μόνο τους επιστήμονες αλλά και τους απλούς ανθρώπους, είναι για πιο λόγο οι άνθρωποι διαφέρουν μεταξύ τους, είτε στα εξωτερικά τους χαρακτηριστικά (χρώμα μαλλιών, δέρματος, ματιών κτλ), είτε στους τρόπους συμπεριφοράς και επικοινωνίας (αγκαλιάζονται διαφορετικά, χαιρετιούνται διαφορετικά, μιλούν διαφορετική γλώσσα κτλ).

"Αυγόφετες" χωρίς αυγό με λιναρόσπορο


Υλικά (για δύο φέτες)

  • 2 φέτες ψωμί
  • Λιναρόσπορο (1 κουταλάκι του γλυκού_
  • Αλάτι, πιπέρι
  • Κουρκουμά


Εκτέλεση 
1. Προσθέστε σε ένα μπρίκι, 100 με 150ml νερό και μία κουταλιά λιναρόσπορο και βράστε για περίπου 1 λεπτό. Αποσύρεται το μπρίκι από τη φωτιά.
2. Προσθέστε στο ρευστό μείγμα αλάτι, πιπέρι και λίγο κουρκουμά (στη μύτη ενός κουταλιού). Ο κουρκουμάς προστίθεται για να δώσει το κίτρινο χρώμα της αυγόφετας. Μπορείτε να προσθέσετε μπαχαρικά της αρεσκείας σας ή ακόμη και αρωματικά, όπως ρίγανη. Ανακατέψτε το μείγμα.
3. Σε ένα πιάτο τοποθετήστε τις φέτες φωμί τη μία δίπλα στην άλλη. Περιχύστε τες με το μισό λιναρόσπορο. Γυρίστε τες με μια σπάτουλα από την άλλη μεριά και περιχύστε τες με τον άλλο μισό λιναρόσπορο.
4. Βάλτε το τηγάνι στη φωτιά με λίγο λάδι και τηγανίστε τις φέτες. Αν θελετε να τις γυρίσετε για να τηγανιστούν και από την άλλη πλευρά θα πρέπει να χρησιμοποιήσετε σπάτουλα καθώς οι φέτες είναι μαλακές. Προσοχή, μην βάλετε πολύ λάδι.


Τι είναι η χένα;

Η χενα (ταξινομημένο τώρα ως Lawsonia inermis) είναι φυτό. Για την ακρίβεια είναι ένας μεγάλςο θάμνος, ή μικρό δέντρο που αναπτύσσεται σε θερμά και υγρά κλίματα. Υπάρχουν ευρήματα από την Αίγυπτο που αποδεικνύουν ότι οι γυναίκες έβαφαν τα μαλλιά τους με χένα 5000 χρόνια πρίν και πιθανών χρησιμοποιούνταν και στην Ιεριχώ για τον ίδιο λόγο 8000 χρόνια πριν. Η χένα χρησιμοποιούνταν για να διατηρεί τα μαλλιά υγιή και φυσικά για να βάφει τα γκρίζα μαλλιά. 
χένα, χέννα
Κλαδί χένας στη Μαλαισία. Πηγή: Wikipedia. org

Ηλιακό φως και αρχιτεκτονική


Το φώς του ήλιου για τους θετικούς επιστήμονες, δεν είναι τίποτα περισσότερο από ένα φυσικό φαινόμενο με απόλυτα μετρήσιμα χαρακτηριστικά. Για τους βιολόγους οι ακτίνες του ήλιου αποτελούν ένα από τα βασικά συστατικά της ζωής στον πλανήτη. Για τους ψυχολόγους, το φως του ήλιου επηρεάζει τη διάθεσή των ανθρώπων και έχει άμεσες επιπτώσεις στη ψυχική τους υγεία. 

Ωστόσο, ο άνθρωπος της σημερινής εποχής ζει πολύ διαφορετικά σε σχέση με τους προγόνους τους και εκτίθεται με διαφορετικό τρόπο στην ηλιακή ενέργεια. Για παράδειγμα, ξυπνάει μερικές ώρες αργότερα από την ανατολή του ήλιου και κοιμάται αρκετές ώρες αργότερα απ΄τη δύση του ήλιου. Λόγω της ηλεκτρικής ενέργειας και του τεχνητού φωτισμού μπορεί να εργάζεται ακόμα και σε σκοτεινούς χώρους ή κατά τις νυχτερινές ώρες.  

Ο ήλιος όπως φαίνεται από τη γή κατά τη δύση του. 

Το φως  του ήλιου θεωρείται από όλους τους ειδικούς ως ένα από τα βασικότερα συστατικά της ζωής τόσο για το ζωικό όσο και για το φυτικό βασίλειο. Ωστόσο, ο ήλιος έχει τρομακτικά μεγάλη ενέργεια που αν άγγιζε "αφιλτράριστος" τη γη, τότε θα κατέστρεφε κάθε ίχνος ζωής.  Ευτυχώς, οι ηλιακές ακτίνες πριν φτάσουν στη γη περνούν μέσα από διάφορα φίλτρα, όπως είναι η ατμόσφαιρα  και τα σύννεφα. Τα φίλτρα αυτά αμβλύνουν την ισχύ του ήλιου και μετατρέπουν τις ακτίνες από καταστροφική ενέργεια σε πηγή ζωής για όλον τον πλανήτη. Ακόμη και τα δέντρα που προσφέρουν τη σκιά τους, μπορούν να θεωρηθούν ως ένα είδος φίλτρου που προφυλάσσει τα ζωντανά πλάσματα από τον ήλιο. 

Μερέντα νηστίσιμη- χορτοφαγική

Μια πολύ ωραία ιδέα για μερέντα νηστίσιμη είναι να ανακατέψετε ταχίνι και κακάο σκόνη μαζί. Ανακατέψτε 3 κουταλιές του γλυκού ταχίνι και μισή κουταλιά κακάο σκόνη. Την μερέντα μπορείτε να την αλείψετε στο ψωμί, να την φάτε σκέτη ή να την βάλετε ως γέμιση σε νηστίσιμη κρέπα.

Φτιάξτο μόνος σου: Δακοπαγίδες από μπουκάλια νερού


 

Γράφει ο Ευάγγελος Μπονάρος
Η αποτελεσματικότητα της δακοπαγίδας είναι δοκιμασμένη στην πράξη. Το κόστος κατασκευής είναι μηδαμινό.

Κοκκινιστό πράσο με μανιτάρια στο τηγάνι


Υλικά

  • Ένα πράσο
  • 100 γρ μανιτάρια 
  • 4 κουταλιές σούπας σάλτα ντομάτας
  • Ελαιόλαδο
  • Αλάτι, πιπέρι, ρίγανη

Φάβα με ελιές και φρέσκο κρεμμυδάκι


Υλικά

  • 500γρ φάβα
  • Ένα μέτριο ξερό κρεμμύδι
  • 30-40 καθαρισμένες ελιές
  • 1 1/2 λίτρο νερό
  • Ελαιόλαδο
  • Αλάτι-πιπέρι
  • Ένα λεμόνι
  • Τρία φρέσκα κρεμμύδια